 |
 |
|||||||||||
 |
 |
 |
 |
|||||||||
 |
Entre toda-las escolas trobadorescas da primeira Idade Media, a galaico-portuguesa destaca polo interés das súas cantigas de amigo, en particular un pequeno grupo (medio cento) que se caracteriza polo uso da estrofa monorrima con refrán, o paralelismo (con o sen lexa-pren) e o simbolismo naturista. Este tipo de composición resulta moi afín ó que entendemos como poesía popular, e desde o período romántico permitiu supor que se trataba de vestixios da primitiva lírica vulgar en lingua romance. Se hoxe nos segue a interesar este tipo de composicións, xa non é pola vixencia de tales conjeturas, senón pola súa afinidade coa poética postromántica que, en moitos aspectos, segue activa no noso entorno cultural. É o tipo de poesía ó que calquer estudiante pode acceder sen mediación escolar ningunha, moito mellor que a outras manifestacións da poesía europea antiga. E entre todos estos autores, Martin Codax, por moitos aspectos, está no centro da atención de lectores, antólogos, filólogos e estudiosos en xeral. En primeiro lugar, é o único trobador do que conservamos físicamente un cancioneiro persoal; outra cousa é o pergamino Vindel. É moi probable que no proceda directamente do autor; sen embargo, é o testemuño máis caracterizado de cómo puideron ser aqueles rolos ou follas de poesía que podemos ver representados nas miniaturas dos cancioneiros o das Cantigas de Santa María, e das que a miúdo nos falan os poetas e as vidas dos trobadores provenzais. En segundo lugar, as súas son as únicas cantigas de amigo das que conservamos a melodía; ata o aínda recente achado do fragmento Sharrer era tamén a única mostra de música profana galaico-portuguesa. De feito, se revisamos as gravacións de melodías galaico-portuguesas, segue a dominar netamente o panorama mentres aquel achado non se divulgue entre os músicos e se incorpore efectivamente no seu repertorio. Mais, sobre todo, é un dos mellores representantes daquela escola lírica. A transparencia da súa linguaxe, o esquematismo aparente dos esquemas formais, o uso dun simbolismo profundamente ligado ó subconsciente colectivo da tradición europea, a mención obsesiva dun topónimo que suxire un entorno concreto e vivido fan de el un modelo que o resto das circunstancias enumeradas contribuíron a impor nas nosas mentes como arquetipo de lírica medieval. A invitación da Universidade de Alicante permitiume levar a cabo, a pequena escala, un vello proxecto que tería querido desenvolver para o conxunto desta escola; non obstante, non toda-las institucións teñen a mesma receptividade para o traballo serio e as ambicións do filólogo. O meu agradecimento e felicitación por estas iniciativas, que se incardinan entre as máis rigurosas de canto se está a facer no ámbito das aplicacións informáticas ós estudios de investigación filolóxica. Vicenç Beltran Se puede acceder también a la presentación del Cancionero de Martin Codax de Elsa Gonçalves . |
 |
||||||||||
|
[Voltar] Presentación | Catálogo
| Estudio | Composicións
| Bibliografía | Fonoteca
| Enlaces de interese |
|||||||||||
